Tagarchief: duurzaamheid

Van zand naar silicium naar zonnecellen

Zonnepanelen: het lijkt wel of iedereen ze tegenwoordig op het dak heeft liggen. Er wordt dan ook steeds meer duurzame energie opgewekt met zonnepanelen. De panelen bestaan uit fotovoltaïsche zonnecellen (pv-cellen) in een aluminium frame.

Silicium

De zonnecellen zijn gemaakt van een dun plaatje van het (half)metaal silicium.

Blok silicium op een ondergrond van zonnecellen
Blokje silicium op stapel zonnecellen.

Van dit silicium is een halfgeleider gemaakt door het toevoegen van verschillende stoffen aan de bovenzijde en de onderzijde van het plaatje. Daardoor zijn de eigenschappen van het silicium zodanig veranderd dat er een elektrische spanning ontstaat tussen deze boven- en onderkant zodra er (zon)licht op valt. Op deze wijze wordt het licht omgezet in duurzaam opgewekte electriciteit.

Zand

Maar waar komt het silicium nu eigenlijk vandaan? Lees verder Van zand naar silicium naar zonnecellen

Watervoetafdruk – vervorming door druppels

Onze watervoetafdruk wordt steeds belangrijker nu we ons veel bewuster (moeten) zijn van het duurzaam gebruik van grondstoffen. Zo’n voetafdruk geeft aan hoeveel (zoet) water er gebruikt wordt om een product te maken of te gebruiken.

Op die manier kan je  een goede inschatting maken van de impact van het product op het milieu. Een dergelijke voetafdruk kan ook berekend worden van een heel bedrijf of zelfs van een land.

Watervoetafdruk - vervorming beeld door waterdruppels
Watervoetafdruk

Een vergelijkbare foto van een watervoetafdruk in een eerdere blogpost liet zien dat de waterdruppels de tekst (H2O) daaronder Lees verder Watervoetafdruk – vervorming door druppels

CO2 afvang en opslag – CCS

Bij de verbranding van fossiele brandstoffen komt onder meer het broeikas CO2 vrij. Een techniek om te voorkomen dat de CO2 in de atmosfeer terecht komt is de CO2-afvang en -opslag. In het Engels is dat Carbondioxide Capture and Storage, afgekort als CCS.

Het idee achter CCS is dat de opgevangen CO2 wordt opgeslagen in ondergrondse reservoirs zoals ondergrondse mijnen of lege aardgasvelden. Alhoewel er in de industrie al een aantal succesvolle projecten zijn uitgevoerd, is er flink geprotesteerd tegen enkele geplande CCS proefprojecten in het land.

In onderstaande foto heb ik de bekendste CO2 afvang en -opslagtechniek weergegeven in een conceptfoto: de plant. Planten halen CO2 uit de lucht om daar koolhydraten van te maken (d.m.v. fotosynthese). Omdat dit ook een vorm van CO2 afvang en -opslag is, heb ik de CCS-techniek vertaald naar een groene conceptfoto door de afkorting CCS aan te brengen op een mooi groen blad.

CO2 opvang en -opslag: CSS oftewel Carbon capture and Storage
CO2 opvang en -opslag: CSS oftewel Carbon capture and Storage

CCS Lees verder CO2 afvang en opslag – CCS

Reparaties jute zakken – fotoproject

Op de zolder van een oud verlaten boerderijtje in midden-Frankrijk vond mijn vader een stapel oude jutezakken. Vroeger werden die zakken gebruikt om graan in te vervoeren maar ze werden uiteraard ook gebruikt voor allerlei andere doelen op de boerderij.

Jute zak met reparaties en stopwerk
Jute zak met reparaties

Op zich is zo’n stapel zakken niet zo heel bijzonder maar bij nadere inspectie viel ons op dat alle zakken stopwerk vertoonden. Dat is natuurlijk te verwachten bij oude zakken die voor grof werk zijn gebruik. Maar deze reparaties zijn stuk voor stuk uniek en lijken alle een eigen verhaal te vertellen. De meeste reparaties zijn snel en slordig uitgevoerd (als de spullen maar niet uit de zak vielen) terwijl er ook enkele reparaties tussen zitten die duidelijk met meer geduld en toewijding werden gemaakt.

Je ziet het voor je: een boer die op warme zomerdag tijdens de lunch op het veld nog even snel zo’n jute zak repareert zodat hij daarna snel verder kan met oogsten. Of een boerin die ’s avonds bij het licht van een olielamp nog wat stopwerk uitvoert na een dag hard werken.

Zo lijkt elke reparatie een uniek, ongeschreven verhaal te hebben.

In dit persoonlijk project heb ik de diverse reparaties gefotografeerd. In het onderstaande overzicht staan enkele foto’s uit dit project.


De jute zakken zijn eigenlijk de plastic tassen en de plastic zakken van vroeger. Ze waren echter wel een stuk duurzamer omdat ze blijkbaar heel makkelijk te repareren waren. Daardoor konden ze (en kunnen ze!) vaker  worden hergebruikt.

Groene economie

Eigenlijk is het niet meer van deze tijd om geld te verdienen met een product, proces of project waarbij waarbij er milieuschade op kan treden. Vandaar dat er veel activiteiten worden ondernomen om producten te verduurzamen, dat er maatschappelijk verantwoord wordt ondernomen (MVO) en dat er veel wordt geïnvesteerd in het onderzoek naar duurzame energie.

Op die manier gaat de huidige bruine economie langzaam maar gestaag over in een groene economie. Er wordt nog steeds geld verdiend maar dan op een duurzame manier, d.w.z. zonder dat er milieurisico wordt genomen en zonder dat er ecologische schade ontstaat.

Er zijn verschillende definities voor de term ‘groene economie’ maar essentieel is dat er in een dergelijke economie duurzame energiebronnen en grondstoffen worden gebruikt maar dat ook lucht, land en afval worden gezien als schaars goed. Daarbij is het uiteraard ook belangrijk dat de mensen in een dergelijke economie een acceptabele levensstandaard hebben.

Foto van dollar gemaakt van plantjes
Groene economie

Om de groene economie te vatten in een concept heb ik sterrenkers gezaaid in de vorm van een dollarteken. Dit groene symbool laat zien dat er nog steeds geld verdiend kan worden in een groene economie, juist door duurzaam met de natuur om te gaan.

Deze foto heb ik gemaakt d.m.v. een lichttent met alleen zonlicht als lichtbron.